Өз елінде өз ана тілінде жауап беруді талап еткен Мірболат Мырзатайұлын билік саяси астарлы сотпен 4 жылға бас бостандығынан айырды. Жалпы шындықты айтатын журналистерді жоғарыдан келген тапсырма бойынша соттауды билік әдетке айналдырып алған.
Ал тіл мәселесі дамыған демократиялық ел – Жапонияда қалай шешілген. Осы мәселені зерттеп көрсек…
Қазақстанда мемлекеттік тіл қазақ тілі болғанымен, ресми түрде мемлекеттік органдарда орыс тіліне айрықша басымдылық берілген. Сол себепті қазақ тілін білмей-ақ жоғары қызметке жеткендер бар және солай жасай беруге болады. Ең бастысы – жемқорлық жайлағандықтан, қалтаңда беретін параң болса болды. Пара беру мен алу және жемқорлықпен күрес сөз жүзінде бар, іс жүзінде жоқ.
Бұл ел 1991 жылы Тәуелсіздік алды дегенмен, мұндағы билік әлі күнге дейін Ресейдің ықпалынан шыққан емес. Бұған себеп – 35 жыл бойы билікте Кеңес Одағы кезінде өсіп-толғандардың отырғаны және олардың билікті бергісі келмей, елдің байлығын талан-тараж қылып, тонауға бойлары үйренгендігі, оппозицияда бірліктің болмауы мен халықтың күресуге дәрменсіздігі. 2022 жылы қаңтарда халық көшеге шыққанда, сол билік өздерінің «кімге сенетінін» көрсетті.
Ал Жапонияда жапон тілі – Конституцияда «мемлекеттік тіл» деп нақты жазылмаса да, барлық мемлекеттік басқару, білім, сот, ресми құжаттар тек жапон тілінде. Бұл елде бір тіл – бір мемлекет қағидасы нақты жұмыс істейді. Жапон тілін білмей, мемлекеттік қызметке, ірі компанияларға, академиялық ортаға кіру мүмкін емес. Елдің басшысы Қазақстанның басшысы секілді 6 тіл білмесе де, өз тілін жақсы біледі, өз ана тілінде қағазға қарап оқымайды.
Қазақстанда әлі күнге Кеңес Одағындағыдай қазақ және орыс тіліндегі бөлек мектептер бар. Бұл жүйе қоғамды тіл бойынша бөлгендіктен, мемлекеттік тілде барлық қазақстандық бірдей деңгейде оқып, үйрене алмайды.
Жапонияда барлық мектептер жапон тілінде оқиды. Шетелдіктерге арнайы қосымша тілдік қолдау көрсетіледі.
Қазақстанда тіл мәселесі – саяси және әлеуметтік пікірталас нысанына айналған. Орыс тілділердің ішінде қазақ тілін әлі күнге төмен тіл санап, қазақ тілділерді менсінбей қарайтындар жеткілікті. Және орыс тіліне басымдылық беріліп тұрғандықтан, «Қай тілде сөйлесем де өзім білемін» деп кеуде көтеретін, «маған орыс тілінде сөйлеу қолайлы» деп, ана тіліне мұрнын шүйіретіндер жетерлік.
Елде тіл мәселесі түгілі, адамдардың құқық мәселесінің өзі шешімін тауып жатқан жоқ. Ресей мен Қытай билігінің ықпалымен саяси репрессия өршіп тұр. Әр күні әскерде сарбаздар әлімжеттік пен тәртіпсіздіктің құрбаны болуда. Тоқаевтың қағазға қарап, есеп беретіні секілді сөз жүзінде Қазақстан Жапониядан озғанымен, іс жүзінде әлі күнге дейін түбіне жемқорлық, бюрократиялық жүйесі жетіп құлаған Кеңес Одағы жүйесінен аса алған жоқ.
Ал Жапонияда тіл – ұлттық бірегейліктің өзегі, бірақ саясиланбайды. «Жапон болу = жапон тілінде сөйлеу» деген үнсіз консенсус бар. Сол себепті Жапония – тіл арқылы қоғамды біріктірген біртұтас, бірақ жабық модельмен өмір сүрсе де, әлемде дамыған, демократиялы елдердің көш басында келеді.
Осындайда атам қазақтың «Ұлы істі үндемей жаса» деген ұстанымын қазақтардың емес, жапондардың қолданып жүргеніне риза боласың.
Ақшуақ ДҰРМАНОВА