Қазақстанның жаңа тарихында «Қызылорда құрылтайы» деген атаумен қалатын, елдегі үлкен саяси өзгерістерге мұрындық болатын Ұлттық құрылтайдың жұмысы басталды! Мен Құрылтайдың «Азаматтық қоғам» секциясында екі мәселені сөз еттім.
Бірінші. Президент Қасым-Жомарт Тоқаевтың бастамасымен алда өтетін Парламенттік реформаға байланысты қоғамда жиі қозғалып отырған мәселе – партияда жоқ азаматтардың сайлану құқына қатысты. Егер елде 8 миллионға жуық партияда жоқ сайлаушы азаматтар бар екенін ескерсек, бұл сұрақты жылы жауып қоюға болмайды.
Мұндай жағдайда алда болатын парламенттік сайлаудың легитимдігіне азаматтық қоғам тарапынан оң баға берілмеуі әбден мүмкін. Билікке деген мұндай ерегес қоғамдық тұрақтылықты қамтамасыз ете алмайды!
Бірден айтайын, мен өзім бір мандатты сайлау жүйесі бойынша сайланған депутат бола тұрсам да, Президент Тоқаевтың халыққа өткен күздегі Жолдауында айтылған партиялық сайлау жүйесін қолдаймын. Бұл – елді партиялық негізде жұмылдыру мен қоғамда орын алуы мүмкін түрлі тәуекелдерге төтеп беретін, әсіресе бүгінде теңселіп тұрған геосаяси әлемде біздің елдің ішкі тұрақтылығын сақтауға, жекелеген сепаратистік пиғылдарға тосқауыл қоюға мүмкіндік беретін жүйе екенін мойындау керек.
Дегенмен, қоғамда партияда жоқтардың сайлау және сайлану құқын қалай қамтамасыз етеміз деген сұрақ бар. Осы орайда аргумент ретінде айтылар сөзді ұзаққа созбай, Парламенттік реформа жөніндегі жұмысшы тобы мен Ұлттық құрылтайдың хатшылығына мынадай ұсыныс айтқым келеді:
Қолданыстағы сайлау туралы заңнамаларда сайлауға түсетін саяси ұйымдардың партиялық тізімдеріне квота енгізу мүмкіндіктері туралы нормалар бар. Мәселен, жастар квотасы, гендерлік квота және мүмкіндігі шектеулі азаматтардың пайыздық квотасының мөлшері белгіленген. Бүгінгі Парламенттегі партияларда бұл квота қатаң сақталған. Ендеше ел Президенті белгілеген референдумнан кейін Парламентте талқыланатын бір палаталы парламентке байланысты заңнамаларға партияда жоқ азаматтардың квотасын енгізу мүмкіндігі туралы норманы неге енгізбеске?
Мұндай жағдайда сайлауға түсетін әр партия өз қатарына партияда жоқтарды жария түрде шақырып, партияішілік праймериз арқылы таңдаудан өткен азаматтарды партиялық тізімге енгізу мүмкіндігі туар еді. Партияда жоқтарды мемлекеттік мүдде жолында партияларға тарту және салауатты қоғам белсенділерін өкілетті билікке саяси интеграциялау мүмкіндігі арқылы қоғамды ортақ ықыласқа жұмылдыру ықтималдығы артар еді.
Қоғамдағы жекелеген топтардың протестік қызуын басуға және партияда жоқтар өкілдерінің қатысуымен елде қордаланған проблемаларды бірлесіп шешу мүмкіндігі «Жаңа Қазақстан» идеяларына сәйкес келеді деп ойлаймын.
2. ЖЕЛТОҚСАН КӨТЕРІЛІСІ
Францияның «Бастилияны алған күні» немесе Ресейдің «Ұлы октябрь революциясы күні» сияқты Қазақстанның ұлттық мерекесіне айналуы тиіс!
Биыл Желтоқсан оқиғасының 40 жылдығы аталып өтілетін жыл. Бірден ескертейін, бүгін мен Желтоқсан мәселесін билік пен қоғамның арасындағы бұрынғы текетірестің тақырыбы етуден аулақпын.
Дегенмен бір ақиқатты мойындау керек: халықаралық дәрежеде әбден мойындалған бұл тақырыпқа біз 40 жылдың ішінде ұлттық деңгейде нүкте қойып болмадық. Бұрынғы «одақтас республикалар» посткеңестік формациядан әлдеқашан өтіп болғанын ескерсек, біздегі Желтоқсан мәселесі бітеу жара сияқты әлі күнге дейін сыздап тұр.
Сондықтан Ұлттық құрылтай мүшелері алдында Желтоқсан мәселесін «Жаңа Қазақстан» танымы бойынша жаңа саяси түйсік және жасампаз азаматтық пайым деңгейінде бірлесіп ақылдасуды ұсынамын!
1986 жылғы Желтоқсан көтерілісі кеңестік тоталитаризмнің сеңін сөгудің бастамасы болғаны бүгінде біздің елге ғана емес, бүкіл әлемге мәлім. Балтық жағалауы елдеріндегі қасаң коммунистік идеяларға қарсы ұлт-азаттық қозғалысқа да, 1990 жылғы Әзірбайжан астанасы Бакудегі Қара қаңтар оқиғасына да біздің Желтоқсан бастамашы болды. Тіпті бір Германияны екіге бөлген Берлин қабырғасының құлауы мен поляк кәсіподақтарының «Солидарность» қозғалысының бастамасымен Польша мемлекетінің социалистік лагерьден бөлініп шығуы да 1989 жылы – Желтоқсаннан кейін болды.
Әлемнің жаңа тарихында адамзаттың дамуына қозғаушы құбылыс болған бұл ұлы оқиғалардың барлығы бүгінде аталған елдердің ұлттық мерекесі саналады. Бұл даталар демократиялық дамудың және тоталитаризмге қарсылықтың ұлттық символизміне айналған.
1917 жылғы Октябрь революциясы да тоталитарлық жүйеге қарсы шыққан Желтоқсан сияқты патшалық монархиялық билікке қарсы көтеріліс болды. Осыдан 35 жыл бұрын біз бүкіл Совет Одағының халқы болып, «РСФСР»-мен бірге тойлайтын 7 қараша күні бүгінде Ресейдің жалпы федеральдық мерекесі ретінде аталып өтеді.
Арыға барсақ, 1798 жылы корольдік абсолютизмге қарсы шыққан көтерілісшілер Бастилияны алған 14 шілде (День взятия Бастилии) бүгінде Еуропадағы өзгерістердің бастауы ретінде Францияның ұлы мерекелік датасына айналған.
Ендеше біз қай мұрадан бас тартамыз? Біз неге Желтоқсанның тарихи мұрасын мемлекеттік мәндегі жалпыұлттық мереке күніне айналдыра алмай жүрміз? Қазақ халқының тарихындағы бұл тарихи датаны жыл сайын неге желтоқсаншылар ғана тойлауы тиіс?
Өмірдің заңы солай – енді 40–50 жылдан кейін Желтоқсан көтерілісіне қатысушылар бұл өмірден кетіп бітеді. Бірақ Қазақстанның тарихында Желтоқсан мәңгілік қалады. Бүгінгі біздер қаласақ та, қаламасақ та, бұл көтеріліс Франциядағы «Бастилияны алған күн» сияқты Ұлттық датаға айналады.
Сондықтан биылғы Желтоқсанның 40 жылдығы қарсаңында біз бұл тарихи датаға жаңаша және жасампаз көзқарас қалыптастырып, 17 желтоқсанды Ұлттық мерекеге айналдыруды қолға алуымыз керек деп ойлаймын. Және бұл көзқарасты «Жаңа Қазақстан» идеясын, тиісінше елдің жаңа тарихының бетін ашқан Қасым-Жомарт Тоқаевтың президенттік құзіреті (каденциясы) кезінде бастауымыз керек. Бұл символикалық тұрғыда дұрыс, әрі ішкі және сыртқы барша жұртшылыққа түсінікті бастама болар еді.
Иә, әлемде және елдің төңірегінде геосаяси жағдай толқып тұрған бүгінгі кезде әлдекімдердің «ескі қотырын» тырнау қажет пе деген сұрақ тууы мүмкін. Бірақ мемлекет басшысының Біріккен Ұлттар Ұйымының жарғысына сәйкес сыртқы дипломатиялық саясаты берік қалыптасып, бұл бейбіт саясат әріптес елдер арасында әлдеқашан мойындалған жағдайда тәуелсіз мемлекет ретінде біздің ешкімге жалтақтайтын жөніміз жоқ. Ұлттық мәселелер санатындағы біздің ішкі мемлекеттік саясатымызға ешкімнің араласу құқығы болмауы керек.
Осы орайда Желтоқсанның 40 жылдығын атап өтуге дайындық мәселелері төңірегінде ақылдасу, кеңесу, ойласу мақсатында мен өткен жыл бойы елде құрылған 19 бірдей Желтоқсан ұйымының жетекшілерімен кездестім. Еске сала кетейін, Желтоқсанға деген бірегей ұлттық көзқарастың болмауы салдарынан бүгінде бір Желтоқсан 21 бөлшек қоғамдық ұйымға бөлініп кеткен. Ескі билік кезіндегі бұл бөлшектеудің «бөліп алып билеу» формуласының себеп-салдарын бәріміз білеміз!
Міне, сол 21 Желтоқсан ұйымы біріккен қауымдастық (ассоциация) құрып, 40 жылдық қарсаңында Үкіметпен бірлесіп, конструктивті әзірлік шараларын бастауға дайын отыр. Бүгінде олар бұрынғы жік-жаппар қоғамдық қозғалыс тұрғысында емес, партиялық немесе басқа да саяси күштерден де жоғары тұратын, Ұлттық рух қалыптастырудың саналы және рухани деңгейіне жетті.
Үкімет осы бастаманы қолдап (қажет болған жағдайда Мәжілістегі депутаттар тобы бұл бастамаға дәнекер бола алады), осы жасампаз көзқарасты қолдауға мұрындық болуы керек деп санаймын! Қазіргі түрлі тәуекелдер қалтыратқан әлемдегі Қазақстанның тұтастығы мен тәуелсіздігі билік пен жалпы қоғам үшін басты ортақ мемлекеттік мүддеге айналды. Бүгінде желтоқсаншылар бұрынғыдай күйкіл тұрмыстық тірліктің шешімін, пәтер беруді немесе өздерінің ерлігі үшін өтемақы төлеуді сұрамайды. Бір әулеттің атасы мен әжесі болған, алды шөбере сүйіп отырған желтоқсаншыларға ел іргесінің тыныштығы мен Ұлттың мемлекеттілік мәселелері бәрінен де қымбат.
Міне, осы бастаманы жетелеп кету үшін, Үкімет 21 ұйымның қоғамдық басқосуымен «Біріккен Желтоқсан қауымдастығы» платформасын құрып, олардың жетекшілерімен дөңгелек үстел форматында кездесу өткізіп, «Желтоқсанның 40 жылдығы» мемлекеттік медалін тағайындап, мерейлі жылға бірлескен дайындық шараларын белгілеуі қажет деп ойлаймын. Қоғамды елдік бірлікке жұмылдыруға ықпал ететін бұл мейірбан ықылас кезінде қуғын-сүргін көрген желтоқсаншыларға тегіс реабилитация жасаудан басталғаны жөн болады.
Бүкіл ел болып, Желтоқсанның 40 жылдығына бастайық! Қазақстанымыздың тұтастығы мен теңселіп тұрған әлемдегі біздің елдің тұрақтылығына, қоғамның бірлігіне ұйтқы болатын бастаманы қолдайық!
Ермұрат БАПИ ҚР Парламенті Мәжілісінің депутаты