Қазіргі әлем бұрынғыдан әлдеқайда күрделі әрі құбылмалы кезеңді бастан өткеріп отыр. Соңғы жылдары халықаралық қатынастар жүйесінде орын алған түбегейлі өзгерістер мемлекеттердің қауіпсіздік мәселесіне деген көзқарасын түбегейлі өзгертті. Әлемнің әртүрлі өңірінде болып жатқан әскери қақтығыстар, терроризмнің жаңа түрлері, кибершабуылдардың көбеюі, ақпараттық соғыс, трансұлттық қылмыс пен геосаяси текетірестер кез келген мемлекеттің қорғаныс қабілетін күшейтуді стратегиялық басымдықтардың біріне айналдырды. Мұндай жағдайда ұлттық қауіпсіздікті қамтамасыз ету тек қуатты армияға ғана емес, сонымен қатар тиімді мемлекеттік саясатқа, халықаралық әріптестікке, ғылыми-технологиялық әлеуетке және қоғамның бірлігіне сүйенеді.
Қазақстан үшін де қорғаныс саясаты – елдің егемендігін, аумақтық тұтастығын және ұлттық мүддесін қорғауға бағытталған маңызды мемлекеттік саясаттың бірі. Тәуелсіздік жылдарында қалыптасқан қорғаныс жүйесі уақыт талабына сәйкес үздіксіз жетілдіріліп келеді. Мемлекеттің басты ұстанымы – бейбітшілікке негізделген саясат жүргізу, алайда кез келген қауіп-қатерге дер кезінде әрі тиімді жауап бере алатын заманауи қорғаныс әлеуетін қалыптастыру.
Қорғаныс саясаты ұғымы көбіне әскери күшпен байланыстырылғанмен, оның мазмұны әлдеқайда кең. Ол Қарулы Күштердің жауынгерлік дайындығын қамтамасыз етумен қатар, ұлттық қауіпсіздікті сақтау үшін саяси, экономикалық, құқықтық, ғылыми-техникалық, ақпараттық және халықаралық бағыттарды қамтитын кешенді жүйе саналады. Қазіргі заманғы қауіп-қатерлердің сипаты өзгерген сайын қорғаныс саясатының мазмұны да жаңарып келеді. Егер бұрын мемлекеттер негізінен дәстүрлі әскери қауіптерге дайындалса, бүгінде киберқауіпсіздік, ақпараттық шабуылдар, жасанды интеллектті әскери мақсатта пайдалану, радиациялық, химиялық және биологиялық қауіптер сияқты жаңа сын-қатерлер алдыңғы қатарға шықты.
Қазақстан өзінің қорғаныс саясатын дәл осы өзгерістерді ескере отырып қалыптастырып келеді. Елдің әскери доктринасы қорғаныстық сипатқа негізделген. Яғни Қазақстан ешбір мемлекетке қарсы агрессиялық саясат жүргізбейді және әскери күш қолдануды сыртқы саясаттың құралы ретінде қарастырмайды. Мемлекет барлық халықаралық дауларды бейбіт келіссөздер арқылы шешуді қолдайды. Сонымен бірге халықаралық құқық қағидаттарын берік ұстанып, аймақтық және жаһандық қауіпсіздікті қамтамасыз етуге белсенді қатысып келеді.
Қазіргі геосаяси жағдай мұндай саясаттың өзектілігін бұрынғыдан да арттыра түсті. Ресей мен Украина арасындағы ұзаққа созылған әскери қақтығыс Еуропадағы ғана емес, бүкіл Еуразия кеңістігіндегі қауіпсіздік архитектурасына ықпал етті. Бұған қоса Таяу Шығыстағы тұрақсыздық, Иран төңірегіндегі шиеленістер, әлемдік державалар арасындағы стратегиялық бәсекелестіктің күшеюі халықаралық қатынастардың жаңа кезеңге өткенін аңғартады. Мұндай жағдайда кез келген мемлекет өзінің қорғаныс қабілетін нығайтумен қатар, көпвекторлы әрі теңгерімді сыртқы саясат жүргізуге мәжбүр.
Қазақстан – дәл осындай бағытты таңдаған мемлекеттердің бірі. Егемендік алған алғашқы күннен бастап еліміз мемлекеттік шекараны халықаралық құқық негізінде толық айқындап, көрші мемлекеттермен өзара құрметке негізделген дипломатиялық қарым-қатынас орнатуға ерекше көңіл бөлді. Бұл елдің ұзақ мерзімді қауіпсіздігін қамтамасыз етудегі ең маңызды стратегиялық қадамдардың бірі болды. Қазақ халқының «Жау жоқ деме, жар астында, бөрі жоқ деме, бөрік астында» деген нақылы бүгінгі халықаралық ахуалда өзінің өміршеңдігін тағы бір дәлелдеп отыр.
Қазақстанның қорғаныс жүйесінің негізгі тірегі – Қарулы Күштер. Мемлекет армияның кәсібилігін арттыруға, әскери басқару жүйесін жетілдіруге және әскери техниканы кезең-кезеңімен жаңғыртуға тұрақты түрде көңіл бөліп келеді. Заманауи әскери техникамен жарақтанған, жоғары кәсіби даярлықтан өткен әскери қызметкерлер мен тиімді басқару жүйесі – қорғаныс қабілетінің басты көрсеткіштері.
Сонымен бірге қазіргі қорғаныс түсінігі әскери бөлімдердің қызметімен ғана шектелмейді. Елдің қорғаныс әлеуетіне халықтың патриоттық рухы, азаматтық жауапкершілігі және қоғамдық бірлігі де тікелей әсер етеді. Мемлекет қауіпсіздігі қоғамның тұрақтылығымен, ұлттық бірлікпен және азаматтардың ел тағдырына деген жауапкершілігімен тығыз байланысты.
Осы қағидаттарды басшылыққа ала отырып, Қазақстан әскери доктринасын бірнеше мәрте жаңартты. Ел тәуелсіздік алғаннан кейін алғашқы әскери доктрина 1993 жылы қабылданды. Кейін халықаралық ахуалдың өзгеруіне қарай құжат бірнеше рет толықтырылып, жетілдірілді. Соңғы жылдары қабылданған өзгерістер қазіргі заманғы әскери қауіптердің сипатын толық ескеруге бағытталды.
Жаңартылған әскери доктринада стратегиялық бағыттар бойынша әскерлердің жауынгерлік әлеуетін күшейту, заманауи белсенді қорғаныс жүйесін қалыптастыру, ақпараттық-психологиялық ықпалға қарсы іс-қимыл жасау, киберқауіпсіздікті нығайту және аумақтық қорғаныс жүйесін дамыту сияқты басым бағыттар айқындалды. Сонымен қатар Ұлттық ұлан құрылымын жетілдіру, әскери басқаруды цифрландыру және әскери қауіпсіздікке төнетін жаңа қатерлерге жедел әрекет ету механизмдерін қалыптастыру мәселелері де қамтылды.
Әскери реформалардың басты мақсаты – Қазақстан Қарулы Күштерінің кез келген жағдайда тиімді әрекет ете алатын, жоғары технологияларға негізделген, кәсіби армия ретінде дамуын қамтамасыз ету. Бұл бағытта автоматтандырылған басқару жүйелері енгізіліп, әскери бөлімдердің ұтқырлығы арттырылып отыр. Ақпараттық және киберкеңістіктегі қауіптердің өсуіне байланысты арнайы бөлімшелер құрылып, олардың техникалық мүмкіндіктері күшейтіліп жатыр.
Қазақстанның қорғаныс қабілетін арттырудағы маңызды бағыттардың бірі – әскери-технологиялық тәуелсіздікті қамтамасыз ету. Мемлекет қорғаныс-өнеркәсіп кешенін дамытуға ерекше назар аударып келеді. Бұл бағыттағы негізгі мақсат – әскери техниканы өз елімізде өндіру үлесін арттыру, шетелдік технологияларды трансферт арқылы игеру және қорғаныс өнеркәсібінің экспорттық әлеуетін күшейту. Мұндай жұмыстар елдің сыртқы жеткізушілерге тәуелділігін азайтып қана қоймай, ұлттық қауіпсіздіктің берік негізін қалыптастырады.
Президент Қасым-Жомарт Тоқаев бірнеше мәрте сөйлеген сөзінде Қарулы Күштердің мемлекет қауіпсіздігін қамтамасыз етудегі рөлін ерекше атап өтті. Мемлекет басшысы Отанның аумақтық тұтастығын сақтау – әрбір азаматтың қасиетті борышы екенін айтып, армияны жаңғырту, әскери қызметтің беделін көтеру және әскери қызметшілердің әлеуметтік қорғалуын күшейту мәселелерін мемлекеттік саясаттың маңызды бағыттарының қатарына енгізді. Президенттің тапсырмасымен армияны цифрлық трансформациялау, басқару жүйелерін автоматтандыру және жаңа буындағы әскери технологияларды енгізу жұмыстары жүйелі түрде жүргізіліп келеді.
Бүгінде қорғаныс саясатының мазмұны бұрынғыдан әлдеқайда кеңейді. Егер бұрын қауіпсіздік тек мемлекеттік шекараны қорғаумен өлшенсе, қазіргі кезеңде ақпараттық кеңістік, цифрлық инфрақұрылым, киберқауіпсіздік, ұлттық экономиканың тұрақтылығы мен технологиялық тәуелсіздік те ұлттық қорғаныстың ажырамас бөлігіне айналды. Сондықтан Қазақстанның қорғаныс саясаты әскери күш пен дипломатияны, халықаралық ынтымақтастық пен ұлттық мүддені, заманауи технологиялар мен кәсіби кадрларды өзара үйлестіретін кешенді мемлекеттік жүйе ретінде қалыптасып келеді.
Еркеғали БЕЙСЕНОВ