Четверг , 27 августа 2026

БҰЛ КІТАПТЫ ОҚУ КЕРЕК

Босқа өткен бір күніңе өкпе­ле­удің қажеті жоқ. Дұры­сы – сол күн­ді тек­ке өткіз­ген өзіңе өкпе­ле. Бұл – менің күн­де бол­ма­са да, күна­ра, кей­де апта ара­ла­тып, ай өткізіп, өзі­ме-өзім ескер­тіп оты­ра­тын сөзім.

Бір күн­дер бола­ды: ешнәр­се­ге зауқың соқ­пай­ды, құл­шы­ны­сың кеми­ді, сон­дай­да сары­сүй­ек соққан адам­дай жам­ба­стап жата­сың да қоя­сың, теле­фон шұқы­лай­сың, әле­умет­тік желілер­ді шар­лай­сың. Таң атқан еді, енді қара­саң кеш батып­ты. Әлем­желі­ге бай­ланған­да, не оқы­дың – есің­де жоқ, кім­дер­мен сөй­ле­стің неме­се хат-хабар алы­стың – маңы­зды емес. Сон­дай­да мен құры­лыс­шы жігіт­тер­ге қарап қызығамын.

Тәй­ірі, олар бір кір­піш бол­са да қалап, бой тік­теп келе жатқан үйдің қабы­рға­сын бір бел­де­у­ге бол­са да көтеріп қайт­ты ғой үйлеріне. Ал сен шалқаң­нан түсіп жатыр­сың… сон­да жазу-сызу­дың ада­мы күн­делік­ті не істе­уі керек? Жазу үстеліне оты­ра алмаған жағ­дай­дың өзін­де оқуы керек. Оқуға ерін­сең, жақ­сы кино көр, тіп­ті таза ауа­да серу­ен­деп қайт.

Айт­паңыз, біз сияқты жалқау адам­дар осы­ның бірін де істе­мей, есіл күн­ді ерік­кен­нің ерме­гіне береді. Бірақ ертеңін­де ыза­ла­нып оқи­сың. Кеше­гі ұрла­нып өткен күн­нен есе қай­ы­рып оқи­сың. Сон­дай «ыза­мен» өткен апта­ның соңын­да ғана Тол­стой пірә­дар­дың «Мыс­ли на каж­дый день» кіта­бын бас алмай оқып тастап едім, енді, міне, Пре­зи­дент Қасым-Жомарт Тоқа­ев­тың «Әділет­ті қоға­мға – шын­шыл сөз» кіта­бын оқуға кірісіп кетіп­пін (таң­да­у­лы сөз­дерінің жинағы).

21 тақы­рып­тан жинақта­лып жарық көр­ген кітап «Ұлт сапа­сы» деген тақы­рып­пен баста­лып, Мем­ле­кет бас­шы­сы­ның «Өзі тура­лы» айтқан­да­ры­мен аяқта­ла­ды екен. Мен кітап­тың соңы­нан басы­на қарай парақта­дым. Өйт­кені маған Пре­зи­дент­тің оқыр­манға өзі тура­лы айтқан­да­ры қызы­қты әрі тар­тым­ды көрінді.

«Әкем менің маман­дық таң­да­уда үлкен қол­дау көр­сет­ті және менің қажетім мен сұра­ны­ста­ры­ма әрқа­шан қамқор­лы­қ­пен қара­ды. Ол менің қытай­та­ну жолы­на шығуым­ды үлкен жігер­мен қабыл­да­ды», – деп жаза­ды кітап авторы.

Пре­зи­дент кітап­та­рын­да ата-ана­сын, ынты­мағы жарасқан отба­сын үне­мі еске алып оты­ра­ды. Иә, «ұяда не көр­сең – ұшқан­да соны ілесің» және ата-ана тара­пы­нан балаға беріл­ген жақ­сы тәр­бие оны еңбек пен ізгілік жолын­да жете­леп отырады.

«Мен кәсі­би тарих­шы емес­пін. Сон­ды­қтан көп­тің алдын­да өткен дәуір­лер­ге қаты­сты тақы­рып­тарға бара бер­мей­мін. Бірақ тарихқа қызы­ға­мын, кітап­тар мен мақа­ла­лар оқимын».

Пәлен­бай тіл білетін, көп оқи­ты­ны әр сөзі­нен бай­қа­лып тұра­тын адам­ның ағы­нан ақта­ры­лған шын сөзі бұл. «Мен бәрін біле­мін деген пен­де түп­теп кел­ген­де ештеңе біл­мей­ді» деп­ті жоға­ры­да мен атын атаған кіта­бын­да Тол­стой қария.

«…көп­тің алдын­да өткен дәуір­лер­ге қаты­сты тақы­рып­тарға бара бер­мей­мін» деген сөзі­мен Пре­зи­дент арғы заман, тари­хи қаһар­ман­дар тура­лы жазуға жүрексі­нетін қалам­гер­ге жақын­дай түсетін сияқты. Мен, мыса­лы, жас Тему­жин батыр мен Жаму­ха ноян тура­лы өзім­білем­дік­ке салы­нып, роман жазуға отыр­сам, бір­деңе жазған болар ма едім… Бірақ ол – «мен бара бер­мей­тін» тақы­рып екенін ішім сезеді. Алай­да «тарихқа қызы­ға­мын, кітап­тар мен мақа­ла­лар оқи­мын». Пре­зи­дент те сөй­те­ді екен. Тарихқа қызы­ға­тын Мем­ле­кет бас­шы­сы бұрын-соң­ды қолы­мыз жет­пе­ген тың деректер­мен толы­ққан 7 том­дық қазақ тарихы­ның ака­де­ми­я­лық басы­лы­мы­ның жарық көруіне пәр­мен еткені бәрі­міз­ге белгілі.

Пре­зи­дент Адал­дық пен Адал еңбек­ті, Әділ­дік­ті қазақ қоға­мы­ның бұл­жы­мас қағи­да­сы­на айнал­са екен деп тілейді.

Біз қазір ғалам­дық жаһан­да­ну­мен жалғасқан үлкен транс­фор­ма­ци­я­ны бастан кешіп отыр­мыз. Мұн­дай ала­са­пы­ран кез­де дәстүр­лі отба­сы­лық құн­ды­лы­қтар­ды сақтап, заманға икем­де­лу оңай бол­май­ты­нға ұқсайды.

Көп­шілік мәде­ни­еті, діни ағым­дар­дың уағы­зда­ры, жат иде­я­лар, өмір сүрудің өзге­ше сал­ты қаза­қтың дүни­е­та­ны­мын лай­лап, жанын жаны­штап, ұлт­тың тұтас бол­мысын өзгер­тіп жібе­ру­ге ұмты­лу­да. Осын­дай кез­де «Әр үйде отба­сы құн­ды­лы­қта­ры орны­ғуы қажет. Ұлт­тың жаңа сапа­сын қалып­та­сты­ру осын­дай қара­пай­ым дүни­е­ден баста­ла­ды», – деп ескер­те­ді кітап авторы.

Ал Адал­дық пен Адал еңбек­ті, Әділ­дік­ті біз ширек ғасыр­дан бері ұмыт қал­дыр­дық. Адал­дық, Адал еңбек, Әділ­дік шибөрілер қап­таған мына сұрқай заман­да қорған­сыз әрі момын жан­дар­дың ғана өмір сүретін аре­а­лы болып қалға­нын несіне жасы­ра­мыз?.. Кітап авто­ры бол­са, «Ізгі құн­ды­лы­қтар – қоғам­ның имму­ни­теті» дей­ді де, «Әділет­тілік – қоғам­ды өрке­ни­ет­ке жете­лей­тін, оның бет-бей­несін айқын­дай­тын басты құн­ды­лық» деп бір-ақ қайырады.

«Жемқор­лық – мем­ле­кет­тің дамуын тежей­тін кесел» бол­са, «Еңбек адам­да­ры – елі­міз бен меле­кеті­міздің тіре­гі». «Адал еңбек­пен тапқан табыс қана бере­келі бола­ды», содан соң «Жеке адам­ның қаси­еті тұтас ұлт­тың қаси­етіне айна­ла­ды» («Ұлт сапасы»).

Кәсі­би дипло­мат­тың тілін­де ҚР Пре­зи­ден­тінің жаза­құ­мар, соғы­сқұ­мар елдер­дің сая­са­ты­на қар­сы сөй­леп тастай­ты­нын да біз осы күні әбден біліп қалдық.

«Рос­сия 24» арна­сы­на сұх­бат беріп оты­рып, Ста­лин тура­лы сұрақ қой­ы­лған­да, ол: «Меня обви­ни­ли в том, что я явля­юсь поклон­ни­ком это­го пер­со­на­жа. На самом деле я не явля­юсь его поклон­ни­ком», – дей­ді. Ста­лин куль­тін қай­та тірілт­кісі келетін көр­шілері­міздің көңіліне жақ­пай­тын-ақ сөз. Бірақ сая­сат тақы­ры­бын­да салқын қан­ды Тоқа­ев міз бақ­пай оты­рып осы­ны айтады.

Қоғам­ды цифр­лан­ды­ру сала­сын­да Қаза­қстан­ның ілгерілеп кет­кенін шетел­дер­де оқып жүр­ген сту­дент­тері­міз бен шетел­дер­ге жиі шығып тұра­тын кәсіп­кер­лері­міз жел­піне сөз қыла­ды. Солайы солай сияқты. Оның үстіне сан­дық жүйе мен жасан­ды интел­лект ел дамуы­ның жетек­шісі бола­ты­ны­на Пре­зи­дент Тоқа­ев та үлкен мән береді.

«Біз бар­лық сала­да цифр­лы номад­тар өрке­ни­етінің озық стан­дарт­та­ры­на сай болуы­мыз керек», өйт­кені ол – «біздің өмірі­міздің шын­ды­ғы­на айнал­ды» («Цифр­лан­ды­ру және жасан­ды интеллект»).

Кітап­тың алғы­сөзін­де «Автор­дың әр сөзі – оның Мем­ле­кет­шіл бол­мысы­ның айна­сы. Ал тоқ­сан ауыз сөздің тобы­қтай түй­іні – оның қаза­қты озық ойлы ұлтқа айнал­ды­рып, Әділет­ті Қаза­қстан­ды құру арма­ны» деп жазылыпты.

Иә, дәл осы­лай жазы­лған: қаза­қты озық ойлы ұлтқа айнал­ды­ру арма­ны. Бұл кітап­тың жал­пы маз­мұ­ны да осы арманға жетудің жол­да­рын баян етеді.

Бұл кітап­ты оқу керек. Ал «кітап оқи­тын ел зия­лы ұлтқа айналады».

Дәу­рен ҚУАТ

Республиканский еженедельник онлайн