Міне, енді шын мәнінде қызық басталды. Қазақстан алғаш рет жаңа бір палаталы парламент – Құрылтайды сайлағалы отыр. 145 депутат. Бес жылдық өкілеттік мерзім. Бұл енді бұрынғы үлгідегі үйреншікті парламент емес. Ол заң шығару билігін жүзеге асыратын жоғары өкілді орган болуы тиіс. Сондықтан бұл сайлау науқаны өте бір маңызды нәрсені көрсетіп отыр.
Құрылтай – партиялық бюллетеньдегі жай ғана фамилиялар тізімі емес. Бұл – өзін елдің атынан өкілдік етуге дайындап отырған адамның сол елге қаншалықты сай келетінін көрсететін қоғамдық емтихан. Ал бұл емтихан әлдеқашан басталып кетті.
Әлеуметтік желілерде бірнеше күннен бері Respublica партиясынан кандидат Бейбіт Әлібеков пен оның әкесіне қатысты оқиға қызу талқыланып жатыр. Жұртшылыққа жарияланған жазбалар мен талқылаулардан кандидаттың әкесінің саяси көзқарастарына қатысты сұрақтар туындады. Бейбіт Әлібековтің өзі кеше қазақ тілінде жазба жариялап, бұл көзқарастарды ешқашан қолдамағанын, ал кәмелетке толған адамдар өздерінің ұстанымдары мен әрекеттері үшін өздері жауап беретінін ашық мәлімдеді.
Бұл жерде мен бір қағидамен келісемін: балалар ата-анасы үшін жауап бермейді.Бірақ Құрылтайға кандидат енді әкесі үшін емес, өзі үшін жауап береді. Өз көзқарасы үшін. Өз сөздері үшін. Қазақстанға қатысты ұстанымы үшін. Өзі кімді саяси беделді тұлға деп санайтыны үшін. Кеше нені қорғағаны және ертең нені қорғауға дайын екені үшін.
Міне, дәл осы себепті Құрылтай кәдімгі кадрлық ортадан ерекшеленеді. Өйткені бүгінде әлеуметтік желілер бұрын жасау мүмкін болмаған нәрсені жасап отыр. Олар сыртқы қаптаманы алып тастайды.
Сөйтсек, әдемі қалыптасқан қоғамдық бейненің ар жағынан сайлаушы бұрын күтпеген, тіпті еш күдіктенбеген тосын өмірбаяндар, отбасылық тарихтар, ескі көзқарастар, саяси симпатиялар мен байланыстар шығып қалуы мүмкін.
Ал бұл – тек бастамасы. Әртүрлі партиялардан ұсынылған кандидаттардың айналасында мұндай оқиғаларды әлі талай көреміз. Бір жерде ұмыт қалған жазба табылады. Бір жерде – ескі сұхбат.
Бір жерде – бизнес тарихы. Бір жерде – бүгін түсіндіру өте ыңғайсыз болып тұрған саяси ұстаным анықталады. Тағы бір жерде кеше бір нәрсе айтып, бүгін мүлде басқа нәрсе айтып отырған адам шығады.
Ал мұның ең қызығы неде екенін білесіз бе? Бұл – сайлаудың лас жағы емес. Бұл – қоғамның есейіп келе жатқаны!
Өйткені Құрылтай депутаты – әдемі аккаунты болғаны жеткілікті инфлюенсер (әлеуметтік желіде танымал, көпшілік сенетін тұлға) емес. Медиалық тұлға да емес. Танымал блогер де емес.
Жазылушысы көп адам да емес. Тіпті партиялық тізімге жай ғана енгізілген фамилия да емес. Ол – ел өзінің заң шығару билігінің бір бөлігін сеніп тапсырғалы отырған адам!
Сондықтан енді сайлаушының мынадай сұрақтар қоюы әбден заңды:
Сен кімсің?
Не істедің?
Неге сендің?
Кімді қолдадың?
Қазақстан туралы не айттың?
Қазақтарға қалай қарадың?
Қандай құндылықтарды ұстанасың?
Құрылтайға барған кезде нені қорғауға дайынсың?
Міне, енді шынайы саясат басталады. Кандидаттың әдемі суретін көрсетіп, бірнеше дұрыс ұран айтатын саясат емес. Қоғамның мәселенің мәніне тереңірек үңіле бастайтын саясаты.
Сөйтсек, кейбір әдемі қаптамалардың астынан сондай бір «субстанциялар» табылып жатыр, тіпті кейбір кандидаттардың өздері бұған еш қатысы жоқ екенін шұғыл түрде түсіндіруге кірісіп кетті.
Міне, демократия деген осы! Біз кандидаттарға сенуге міндетті емеспіз. Кандидаттар бізге өздеріне сенуге болатынын дәлелдеуге міндетті!
Құрылтай енді ғана қалыптасып келеді. Ал қоғамдық сүзгі өз жұмысын әлдеқашан бастап кетті…
Leila ONLASH F