2026 жылғы 30 маусымда Қазақстан Республикасы Парламенті Сенаты мен Мәжілісінің соңғы бірлескен отырысы өтті. 1 шілдеден бастап Қазақстандағы парламентті реформалаудың жаңа кезеңін айқындайтын конституциялық өзгерістер күшіне енді.
Осыған байланысты тәуелсіз Қазақстан парламентінің институционалдық эволюциясын түсіну маңызды. Тәуелсіздіктің алғашқы жылдарында жоғары өкілді орган – бір палаталы парламент болған Қазақстан Республикасының Жоғарғы Кеңесі еді. Кейіннен Сенат пен Мәжілістен тұратын екі палаталы Парламент моделі қалыптасты. Ал 2026 жылғы 1 шілдеден бастап жаңа кезең – Құрылтай форматындағы бір палаталы парламентті қалыптастыру кезеңі басталады.
Алайда институционалдық модельдің өзгеруі өздігінен қоғам алдында тұрған негізгі мәселелерге жауап бере алмайды. Олар –азаматтардың заң шығару процесіне қатысуын кеңейту, парламенттік бақылауды күшейту, заң жобаларына қоғамдық сараптаманы дамыту және парламенттің өкілдік функциясын нығайту.
Бұл мәселелер көптеген жылдар бойы Қазақстандағы парламентаризмді дамыту қоры ұйымдастырған сараптамалық, қоғамдық және диалог алаңдарында бірнеше рет көтерілді. Осы алаңдарда азаматтық қоғам, сарапшылар қауымдастығы, мемлекеттік органдар мен халықаралық ұйымдардың өкілдері еліміздегі парламентаризмді одан әрі дамыту жөніндегі өз ұсыныстарын білдірді.
Сонымен қатар, осы ұсыныстардың едәуір бөлігі, оның ішінде конституциялық өзгерістерді талқылау кезеңінде айтылған ұсыныстар да, қорытынды модельде көрініс тапқан жоқ.
Сондықтан бүгін артық үміт күтуден гөрі, жаңа институттың іс жүзінде қалай жұмыс істейтінін мұқият бағалау маңызды.
Қазақстан азаматтары үшін парламенттің атауы немесе палаталар саны емес, жаңа парламенттің қоғам мүддесін қаншалықты тиімді білдіре алатыны, азаматтардың мемлекеттік шешімдер қабылдау процесіне қатысуын қамтамасыз ете алатыны және толыққанды парламенттік бақылауды жүзеге асыра алатыны маңызды.
Сондықтан жаңа кезеңнің басты мәселесі – конституциялық өзгерістер қоғамға неғұрлым ашық, неғұрлым өкілді және қоғам алдында есеп беретін парламенттің қалыптасуына алып келе ме деген сұрақ.
Бұл сұрақтарға парламенттің жаңа атауы да, Конституция мәтіні де емес, жаңа парламент қызметінің құқық қолдану тәжірибесі жауап береді. Атап айтқанда: қабылданатын заңдардың сапасы, парламенттік бақылаудың тиімділігі, талқылаулардың ашықтығы, азаматтардың пікірін тыңдауға дайын болуы және қоғамдық сенім деңгейі.
Бұл өзгерістер институционалдық өзгерістермен қатар мазмұндық өзгерістер де жүзеге асқан жағдайда ғана парламентаризмді дамытудағы нақты қадамға айналады. Олар – парламенттің ашықтығын арттыру, оның өкілдік функциясын күшейту, парламенттік бақылауды дамыту және азаматтардың мемлекеттік шешімдер қабылдауға қатысуын кеңейту.
Күшті парламент – бұл ашық парламент! Оның жұмысы азаматтарға түсінікті болуы тиіс: қандай заңдар талқылануда, олар не үшін қабылданады, қабылданған шешімдер үшін кім жауап береді және қоғам олардың мазмұнына қалай ықпал ете алады.
Күшті парламент – бұл өкілді парламент. Онда өңірлердің, саяси партиялардың, сарапшылар қауымдастығының, үкіметтік емес ұйымдардың, жастардың, әйелдердің, мүгедектігі бар адамдардың, кәсіби қауымдастықтардың және мемлекеттік шешімдер қабылдау кезінде мүдделері ескерілуі тиіс басқа да топтардың үні естілуі қажет.
Күшті парламент – бұл жауапты парламент. Оның міндеті тек заң қабылдау ғана емес, сонымен қатар атқарушы биліктің қызметіне, бюджеттің орындалуына және мемлекеттік бағдарламалардың іске асырылуына тиімді бақылау жүргізу.
Күшті парламент – бұл қоғамдық талқылаудан, тәуелсіз сараптамадан және әртүрлі көзқарастардан қорықпайтын парламент. Дәл осындай ашық диалог арқылы азаматтар мен мемлекеттің мүддесіне сай келетін сапалы заңдар мен шешімдер қалыптасады.
Сіздің ойыңызша, жаңа парламент жұмысының табыстылығын айқындайтын басты өлшем қайсысы – ашықтық па, өкілділік пе, парламенттік бақылау ма, әлде азаматтардың шешім қабылдау процесіне қатысуы ма?
Зәуреш БАТТАЛОВА