Құрылтайдың сайлауы жарияланып, саяси додаға түсетін партиялар мен партиялық тізімдерге енген үміткерлер анықталғаннан бері біраз уақыт өтсе де, ҚР Парламенті Мәжілісінің экс-депутаты Ермұрат Бапи ләм-мим үнсіз жатқан еді. Кеше «Жас Алаш» газетінде елге танымал саясаткер-жорналшы өз танымындағы өтпелі кезеңге сәйкес саяси сараптамалық сұхбат берген екен. Біз сол сұхбаттың толық мәтінін «DAT»-тың оқырмандары үшін қаз-қалпында көшіріп басуды жөн көрдік.
– Құрылтай сайлауына қатысатын кандидаттар тізімінен есіміңізді таба алмадық. Сайлауға түсетін 7 партиядан ұсыныс түспеді ме, әлде өзіңіз партияға кіруге, Құрылтайға баруға ынталы болмадыңыз ба?
– Осы сұрағыңызға орай бірінші кезекте айта кетейін: «Ақ жол» партиясына мың алғыс! Партияның төрайымы Дәния Есбаева мен орынбасары Ерлан Барлыбаевтың атынан ұсыныс болды. Кеше туып, бүгін монстр болуға ұмтылған «Әділет» партиясын Құрылтай сайлауында жеңе алмас, бірақ «Ақ жолға» нағыз ақ жол тілеймін!
Айтпақшы, тәуелсіз Қазақстанның тарихында саяси ғұмыры бәрінен ұзақ партия 2003-04 жылдары биліктің айдауымен екіге бөлініп кеткен кезде мен қоғам жағында қалған «Нағыз Ақ жолдың» қатарында болғанмын…
– Ендеше бұл ұсынысты қабыл алып, Құрылтай сайлауына неге қатыспадыңыз?
– Менің 30 жылға жуық созылған саяси жолым өзгешелеу ғой… Оппозицияда болдық, өртендік, тоналдық, сотталдық… Одан өкілетті билік – Парламентке келгенімді есті ел біраз білсе керек.
Енді бүгінгі жеке басымды ғана емес, елдің тағдырын көбірек ойлайтын, тәжірибе әбден толысқан жасқа жеттік. Бүгінде әрбір салауатты ұстанымдағы саясаткер өз таңдауын елдегі нақты саяси жағдаймен, мемлекеттік саясатпен салыстырып, шешім қабылдауы тиіс деп ойлаймын. Себебі бүгін бізге жеке басқа индульгенция емес, елдік мүдде мен тәуелсіздіктің тұрақтылығы бәрінен қымбат болуы тиіс. Мен үшін төңірегімді бұза-жара ұмтылатын албырт либерализм мен жалаң демократияның балалық заманы өтті. Біз қаласақ та, қарсы болсақ та, мемлекет мүддесі мен ішкі-сыртқы тыныштық үшін белгіленген мемлекеттік саясаттың шеңберінен шығып кету – бүгінгі саяси реалға сәйкес келмейтін қылық болады. Ел төңірегіне төніп тұрған тәуекелдер көп: соғыс зардабын сездірген жалғыз ғана КТК мұнай құбырының өзі бізге біраз белгі берсе керек.
Билік пен қоғам арасындағы нәтижесіз ерегеспен, есерсоқ егеспен, кеудемсоқ менмендікпен елге ештеңе өндіріп бере алмаймыз. Иә, «жеке батыр» болып, әсіресе онлайн қоғамның қолпаштауына қарық болуың мүмкін, бірақ мұндай популизмнің пайымды перспективасы болмайды. Демократияның «бозбала сырқатынан» арыла алмай жүрген жекелеген азаматтар қалыптасқан нақты жағдайдың осы өтпелі саяси сипатын ескергені жөн болады. Басқа балама жоқ.
Сондықтан «Ақ жолдың» ұсынысына алғысымды айта отырып, іркіліп қалған жағдайым болды. Ширек ғасырлық тарихында партияның мүйізі қарағайдай талай азаматтары, әсіресе кейінгі жастары үлкен саясатқа араласуға ұмтылып отырған кезде «Ақ жолдың» сиезіне барып, «есіктен кіріп, төр менікі» деудің реті қайсы?!
– Дегенмен, сіздің Құрылтайға кіруіңізді қолдаған қоғами жұртшылық басым болды ғой…
– Қуаныш бауырым, әзірге бүге тұрайын десем де, сен қазбалап қоймаған тақырыпқа байланысты бір тоқтамымды айтайын: Құрылтайға жоралғы партиялық тізімдерде мен неге жоқпын деген сұрақ емес, «ескі Қазақстанның» Мәжілістегі басқа белсенді сыншылары неге кірмей қалды деген мәселе мені қаттырақ толғандырады? Еділ Жаңбыршин, Бақытжан Базарбек, Абзал Құспан, Ринат Зайыт, бергі жастар – Мақсат Толықбай мен Нартай Аралбай неге тізімде жоқ? Бұлардың бәрі кеше ғана «Аманаттың» ішінде жүріп, бұрынғы саяси режимді айрандай қылған бүгінгі «Әділеттің» мүшелері еді ғой?
Қазыналық тілде «целенаправленный» деген орысша сөз бар ғой, егер сол сияқты мақсатты саясаттың салдары болса, бұл расында да ел үшін елең қыларлық жағдай! «Жаңа Қазақстан» деген тіркесті неге ұмыта бастадық деген сұрақ осындайда туындайды. Егер сіз өз сауалыңызға осы сұрақтардың сұлбасын қуалай жауап іздейтін болсаңыз, бәлкім, молырақ мәліметке кенелуіңіз мүмкін…
– Ал «Әділеттен» шақыру болмады ма?
– Болмады! Біріншіден, «Әділетте» ғана емес, ешқандай партияда жоқ мен түгілі, «Аманаттың» өзінде белсенді болған бірқатар фракция мүшелері шақыртуды ертең сиез өтеді деген күні кешкісін алған екен. Кейбірі сиез басталарға бірер сағат қалғанда, пиджагының жеңін сұғына жүгіріп жетер шаққа шақыру алыпты. Сондықтан «бесіктен белі шықпаған», мен мүшесі болмаған «Әділет» партиясына айтар ешқандай өкпем де, жөн-жосықсыз талабым да жоқ! Оның үстіне сиезіне шақырып алып, дауыс беру нәтижесінде тізімге енгізбей тастаса, одан өткен қорлық болушы ма еді?! Тіпті тізімге қосып қойып, аты-жөнім мен абырой-атағымды сайлау науқанына пайдаланып алып, «судан өткен соң» депутаттық мандаттан қағып тастаса, қоғам алдында қып-қызыл позор болар едім ғой! «Аш құлақтан – тыныш құлақ»!
– Ұзақ уақыт биліктің кемшілігін айтып, сыни көзқарас ұстанып келдіңіз. Депутат болған 3 жылда бұрын өзіңіз айтқан кемшіліктерді түзетуге мүмкіндік туды ма? Сіздің ойыңызша, жүйені іштен өзгерту мүмкін бе екен?
– Жоқ, бауырым, парламенттік билік – бұл ұжымдық шешімнің ортасы. Жүйелік мәселе мен сіресіп қалған кінараттарды жекелеген депутаттар өз бетінше шеше алмайды. Иә, белгілі бір мәселеге қатысты дабыра көтеруге болады, бірақ бұл айдалаға айтылған жаңғырықсыз даңғаза дыбыс болып қалады.
Соңғы үш жылдағы саяси жағдаяттарды саралап қарасақ, елдегі елеулі өзгерістердің 99 пайызы мемлекеттік саяси шешімнің нәтижесінде жүзеге асқан екен. Парламент сол саяси бастамаларды заңдастырып, өзгерістерге заң негізінде жол салып беріп отыратын орган. Айта кету керек, қабылданған заңдар 100 пайыз «ләппай тақсыр» болды десе, қоғам қатты қателеседі. Көптеген заңдарға халықтық-қоғамдық мүдде талаптары енгізілді. Мәселен, мен жұмыс тобының құрамына енген «Құрылыс кодексі» мен Жер қойнауы байлықтарын игеру жөніндегі заң жобаларын талқылау барысында депутаттар мен атқарушы уәкілетті органдар қырықпышақ тартысқа түскен кездер болды. Ондай текетірес жағдайлар аз болмады.
– Депутат болған кезіңізде қандай заңдардың қабылдануына бастамашы болдыңыз немесе белсене атсалыстыңыз?
– Мен Халықаралық істер, қорғаныс және қауіпсіздік комитетінің мүшесі ретінде негізінен елдің, мемлекеттің Қарулы күштері мәселесіне қатысты заңдарға жанашыр болуға тырыстым. Елдің қорғаныс қабілетін күшейту мақсатында «Резервтегі әскери қызмет туралы» заң жобасына жетекшілік еттім. Жалпы, біздің комитет осы шолақ үш жылдың ішінде Қорғаныс мәселесіне байланысты Парламент тарихында бұрын-соңды болмаған жұмыскерлікпен бірнеше заңдар қабылдауға мұрындық болды.
– Өкініштер жоқ па?
– Үлкен бір өкініш – бүкіл Парламент уақыт белдеуі туралы мәселеде атқарушы биліктің дегеніне төтеп бере алмадық! Сол сияқты жол-автокөлік басқару ісінде ішімдікке байланысты жауапқа тартылған азаматтардың жазасын 7 жылдан кемітуге, құрығанда 5 жылға түсіру мәселесін шеше алмадық. Үйіндегі жаңғыз көлігімен отбасын асырап жүрген адамға 7 жылдық «түзелу» жазасы өте көп.
Мәжілісте өткен үш жылдан өкініштер жоқ десем, өтірік айтқан болам. Мысалы, «ескі Қазақстаннан» қалған саяси элитаға ревизия-аудит жүргізу қажеттігі жөнінде «Люстрация туралы» заң жобасын қабылдауға қатысты айтылған ұсынысым қабылданбады. Бәлкім, ішкі саяси тұрақтылықты толқытпау үшін менің ұсынысым аяқсыз қалған шығар…
Ал жеме-жемге келгенде, Құрылтайды «жасарту» мақсатында қазіргі жүріп жатқан науқан «люстрацияның» саяси түрдегі жұмсақ үлгісі деп білем! Өзіңіз қараңыз, кейбір сарапшылардың есебі бойынша, Құрылтайға ұсынылған кандидаттардың орта жасы – 46 жас. Яғни, Президент Қасым-Жомарт Тоқаев мәслихаттардың республикалық форумында сөйлеген сөзінде айтқандай, бұл – жастар парламенті болмақ. Менің ойымша, бұл саясаттың түпкі мақсаты Құрылтайдың құрамын бала-шағадан сайлау емес, саяси элитаны «ескілермен» былғанбаған жастардан сұрыптау! Қарапайым қисаппен қарасақ, қазіргі 46 жастағылар бұдан 7 жыл бұрын орта есеппен 40-қа жетер-жетпес жастар еді. Олар «ескі биліктің» жетегімен үлкен лауазымға іліне қоймаған, бұрынғы режиммен ауызжаласып үлгермеген шақта болды. Бір сөзбен айтқанда – жаңа ұрпақ.
Осы арада орайы келетін бір мәселе – елдің саяси тарихының ескі бетін жауып, жаңа даму платформасына ауысқан кезде бұл «жұмсақ люстрация» мемлекеттік атқарушы органдарда да жалғасын табуы керек! Саяси элитаны жаңарту-жасарту саясаты Құрылтаймен шектеліп қалса, борттың сыртында қалған жаңа толқын Мәжіліс депутаттарын «лақтырып» кетудің айқын дәлелі болады! Бәлкім, мұндайда «жаңа Қазақстанның» ортасына жарықшақ түскеніне рахаттанған «ескілер» алақандарын ысқылап отыруы әбден мүмкін… Бүгінгі билік былқ етпестей күшті позицияда отыр десек те, өзіне-өзі «жау» жасап алғаны тіптен түсініксіз жағдай болады…
Сондай-ақ қазақтың ұлттық мәдениетіне ашық шабуылға көшкен деструктивті діни ағымдарды ауыздықтау мақсатында мен бір топ депутатпен бірге ұсынған «Дін және дін істері туралы» заң жобасы уәкілетті органдардың үстел суырмаларында қалып қойды. Бұл да бір жұтылмаған өкініш болды. Желтоқсан көтерілісін француздың «Бастилияны алған күні» немесе Ресейдің «Октябрь революциясы күні» сияқты Ұлттық мерекеге айналдыру жөніндегі ұсынысыма да жауап болмады.
– Екі палаталы Парламент тарап, орнына бір палаталы Құрылтай құрылды. Халық арасында Парламент жұмысына айтылар сын көп. Сіздің ойыңызша, жаңа Құрылтай бұрынғы Парламенттің қандай қателігін қайталамауы қажет? Жалпы заң шығарушы органның жұмысында нені өзгерту керек деп санайсыз?
– Бұл сұрағыңыз енді үлкен бір ғылыми-практикалық конференцияның тақырыбы екен… Жалпы, тарих қойнауына кеткен Парламенттің жетістігі де, кемшілігі де конституциялық заңдардың пәрменімен анықталды. Сол заңдарда белгіленген биіктіктен жоғарыға бұрынғы Парламент те, ендігі Құрылтай да секіре алмайтыны аян. Сондықтан заңдарда белгіленіп қойған нормаларды аттап өтіп, «жау кеткен соң», Парламент анадай-мынадай болуы керек еді деп, ділмарсығаннан нәтиже шықпайды. Сол себепті ендігі сайланатын Құрылтайдың алдағы жұмыс барысын бағамдап алайық, сонан кейін салыстырмалы пікір айтуға мүмкіндік туады деп ойлаймын.
Қалай болғанда да, қазіргі ішкі-сыртқы реал жағдайда Құрылтай президенттік билікке балама бола алмайтынын мойындау және осы талапқа бағыну керек! Бүгінгі геосаяси әлемдегі алмағайып жағдайда бізге бірегей және пәрменді президенттік биліктен басқа альтернатива жоқ.
– Алдағы жоспарыңыз қандай? Президент Тоқаев Парламент депутаттарының бір бөлігі Халық кеңесіне баратынын айтқан еді. Ол жақтан ұсыныс түссе, барасыз ба?
– Әзірге күзге дейін демалам, емделем, отбасылық-әулеттік жағдайларды реттеумен айналысам. Ал Құрылтаймен бірге қызметін бастайтын жаңа мемлекеттік-кеңесшілік орган Халық кеңесінің Президент тағайындайтын басшылығынан ұсыныс түсетін болса, оны да қарастырып көруге болады. Елдің бір пұшпағына сеп болар қарым-қуат бар кезде Отанға қызмет қылғаннан артық бақыт болушы ма еді?!
Қуаныш ҚАППАС, «Жас Алаш» газетінің тілшісі, 04.08.2026